Juli 2026. België. Hot. Too hot. Toch voor België. Mobiele airco’s en ventilators zijn nergens meer te verkrijgen. Wie een vaste airco last minute wil laten installeren is er aan voor de moeite. De agenda’s zitten vol tot 2027. België bereidt zich stillaan voor om de komende jaren Spaanse temperaturen te trotseren. De opwarming van de aarde wordt alsmaar duidelijker. Traag maar gestaag. Met desastreuze gevolgen voor mens en dier. Droogte, bosbranden én overstromingen in putje zomer. De natuur kreunt.

Maar niet in Dénia. Daar is het niet anders dan andere jaren. Normale temperaturen voor de tijd van het jaar. Warm? Tuurlijk! Te warm? Niet voor Spanje! Huizen zijn afgestemd op een Mediterraans klimaat. Dagen ingedeeld zodat mensen niet oververhit geraken. In Dénia geen overbevolkte stranden, geen massa toerisme, geen 45 graden maar net warm genoeg om met die slippers te floreren op een terras onder het genot van een tinto de verano én goed gezelschap.

Waarom naar daar gaan als je aan onze Belgische kust hetzelfde kan hoor ik je vragen. Simpel. Omdat Blankenberge Dénia niet is. Punt. De Spaanse vibes, siestas, fiestas, tapas, sangrias, paella’s en playas beleef je enkel in het land zelf. Hoe hard we ook proberen om Spanje naar hier te halen, een cultuur beleef je in het land zelf. En blijf je toch liefst hier omdat een staycation during summertime ook leuk is, boek dan een ticket in het najaar. Tot december blijft het genieten van aangename temperaturen, een Spaanse glühwein en een lokale Kerstmarkt. Lentegevoel in het najaar. Omdat het mag. Omdat het kan. Omdat het soms moet.

Naar jaarlijkse traditie was ik verleden week eindelijk terug in mijn favoriete Dénia met mijn top copinneke. Plannen werden al weken op voorhand gemaakt. Wat gaan we deze keer doen? Niets. He-le-maal niets. Gewoon Genieten met een grote G.

Hoe dichter we echter bij de vertrekdatum kwamen, hoe slechter de weersvoorspelling. Alle scenario’s passeerden de revue. Het werd 1 dag later vertrekken en hope for the best. Alle mogelijke activiteiten werden afgewogen en zo vertrokken we met een strandhanddoek, onze bikini aan en vol goede moed, voor een dagje naar Formentera met de Balearea in de haven van Dénia. De eerste stop van de Balearen. Het werd een dag vol avonturen.

Na een lekker ontbijt op de boot, een stille Middellandse Zee en veel overleg hoe we onze dag perfect zouden timen, werden we na 2u varen vriendelijk verzocht om naar de cafetaria te gaan waar we aan wal konden gaan. Aangezien dit de eerste keer was dat we deze uitstap deden, volgden we mooi alle passagiers naar het dek. Wisten we veel dat de exit zich IN de cafetaria bevond en niet OP het dek. Dus terwijl we ons na 15 minuten stilaan begonnen af te vragen waarom de loopbrug niet uitgerold werd, begon de boot weer te bewegen en ja hoor… wij mee naar Ibiza begot! En zo kwamen we 1u later, en extra wolken en mist, aan op het partyeiland. Vlug een one way ticket gekocht, back to  Formentera, waar we ons eindelijk op de middag installeren in een leuk restaurant, met zicht op zee.

Maar wanneer de wet van Murphy beslist om je te achtervolgen, dan is daar geen ontsnappen aan. Wat bleek? Formentera begint pas te leven vanaf half mei, 2 weken te vroeg gegaan dus, en vandaar de goedkope tickets op de boot. Leuke winkels, verschillende stranden met azuurblauw water, vriendelijke taxichauffeurs, minder vriendelijke buschauffeurs, overal kan je fietsen en scooters huren bij aankomst in de haven en nog zoveel meer om te ontdekken. Alleen, wanneer het weer niet meezit en het eiland nog tot leven moet komen, kan je niet beter zijn dan in Dénia.

Ondanks andere verwachtingen en het feit dat we een zak chips kregen i.p.v. patatas bravas, was het zeker de moeite waard om op deze manier de Balearen te verkennen. Wat we geleerd hebben? Dat we de volgende keer onze huurauto op de boot zetten, we later in het seizoen gaan, we niet meer op het dek wachten en we ook pilletjes moeten meenemen tegen zeeziekte want ’s avonds is de zee wat wilder en heb ik gedurende 2u, en groen uitslaand, gesnakt om weer voet aan wal te kunnen zetten in mijn favoriete Dénia.

De eerste zonnestralen zijn er en het moet gezegd… ze doen deugd. Alles en iedereen komt weer tot leven. De tuin wordt aangepakt, het lichaam wordt summerproof gemaakt. We komen uit onze winterslaap, en hoe!

Elk jaar zeg ik hetzelfde. Ik-moet-meer-naar-Dénia. Meer genieten. Meer natuurlijke vitamine D opdoen, meer in ‘Just Do It’ modus gaan. En toch, elk jaar is het hetzelfde. Of het past niet, of de gezondheid laat het niet toe, of het weer is niet zo denderend of… teveel excuses, te weinig actie. En daarom dat ik dit jaar een check list opgemaakt heb.

Minimum 3 keer naar daar. Check, de tickets zijn geboekt. 4 kilo minder, work in progress. Maar vooral, bewegen, bewegen, bewegen. Het nieuwe medicijn. En waar doe je dat beter dan onder een stralende zon?

Gemotiveerd om een gezonde mind in een gezond lichaam te hebben, begin ik met mijn zoektocht naar de juiste aanpak. Mijn opzoekingswerk leert me dat ik niet direct het allerhoogste niveau moet nastreven maar dat er voor elk niveau een wandelpad is. Vanuit Dénia lopen er verschillende routes door de Montgó, de bekendste berg in de omgeving. Je kan er zowel wandelen, fietsen, picknicken of gewoon genieten van de ongerepte natuur. Een absolute aanrader om deze omgeving te ontdekken, voor jong én oud.  https://nl.denia.com/rutas-montgo

In mei doe ik de makkelijke route, in juni wil ik graag al op een iets hoger niveau wandelen en in september wil ik mijn goal bereikt hebben. Hoeveel km dat zal zijn, dat zal het lichaam aangeven. Maar het is in elk geval zeker, ik moet en zal meer bewegen. Punt. Een challenge die ik met mezelf aanga. Inshallah, si Dieu le veut.

Vanaf 1 juli 2025 geldt er een nieuwe wetgeving in Spanje voor de verhuur. Een nieuwe verhuurlicentie vanaf 11 dagen. Ik vertrouwde het niet en ging alsnog ter plekke kijken met de gestor wat er allemaal nog in orde moest gebracht worden. Dus snel een last minute ticket geboekt via Tui Fly vanuit Antwerpen. Een aangename verrassing trouwens. Kleine luchthaven waar alles vlot en snel verloopt. De prijs van de tickets vielen zeer goed mee dus vanaf nu wordt ook Tui Fly meegenomen in mijn zoektocht naar goedkope tickets. Wist je trouwens dat je vanuit Lille rechtstreeks met EasyJet kan vliegen op Alicante? Een pak goedkoper dan vanuit Zaventem. Ik word stilaan specialist in het zoeken naar best prices. Skyscanner en Momondo zijn ook interessante apps. Cookies uitschakelen, vliegen op dinsdag en woensdag, het zijn enkele tips waar je rekening kan mee houden in je zoektocht naar betaalbare tickets.

Anyway, van zodra alle handtekening gezet waren en de licentie in orde was, was het tijd om nog een paar dagen te genieten. En wat doet een Belg op verlof graag? Juist ja, een restaurantje meepikken! Zowel voor een snelle lunch als voor een uitgebreide avondmaaltijd kan ik je A la Fresca ten zeerste aanraden. Paella? Check! Vlees of vis? Check! Tapas? Check! Zelfgemaakte pizza? Check! Zuiderse cocktails mét en zonder alcohol? Check! Voor elk wat wils én kraakvers.

A la Fresca bevindt zich bij het binnenkomen van Els Magazinos, de foodmarket van Dénia, gelegen in hartje centrum. Het restaurant straalt een mediterrane sfeer uit. Eten op het terras onder de palmbomen, een aparte cocktailbar, super lekker én betaalbaar met een vriendelijke bediening erbovenop. Een must do wanneer je in Dénia bent.

Deze zomer laat ik mijn huisje aan de huurders die komen genieten van een welverdiend verlof, vanaf september ben ik terug waar het steeds aanvoelt als thuiskomen. Smakelijk!

Net terug van een weekje in het paradijselijke Dénia. Ondertussen een jaarlijkse must-do met mijn besties. 4 madammen die een weekje genieten van alles wat het stadje te bieden heeft. Even vertragen in al zijn aspecten.

Het wordt stilaan een traditie. De afgelopen 3 jaar gaan we er in juni even tussenuit. Zoals het hoort op vakantie. Op zoek naar rust aan het strand, favoriete plekjes bezoeken, lekkere cocktails uitproberen, bijpraten met onze Spaanse amigo’s, de zwerfpoezen voederen, nieuwe mensen leren kennen, oude banden aansterken, verschillende plekjes ontdekken. Het leven zoals het is op verlof.

Als eigenaar van mijn Casa Isla, heb ik echter ook wat zorgen aan mijn hoofd. De nieuwe wetgeving. Wat-een-kakafonie. Een licentie voor korte termijn, langere termijn, zeer lange termijn. Voor alles heb je een nummer nodig. De aanvragen kunnen soms elektronisch, in andere gevallen vlieg je even heen en weer voor je handtekening. Alles staat ‘in behandeling’, ellenlange lijsten die moeten ingevuld worden door de huurders, en zeer veel ‘we-weten-het-zelf-allemaal-niet-meer. Huh?

Ach, het komt wel allemaal in orde, en liefst vóór 1/7. Ik tracht er mij niet al te druk over te maken. Step by step, day by day. En als ik volgende week een paar dagen heen en terug moet vliegen om alles in orde te krijgen? Geweldig, dan heb ik een geldig excuus voor een blitz bezoek aan het zalige Dénia!

Een doodgewone donderdagochtend in februari. In België. Net een -naar jaarlijkse gewoonte- serieuze buikgriep overwonnen. Nog zwak van het pendelen tussen toilet en bed, steek ik mijn verwarming aan. Maar het lot heeft er anders over beslist. Vandaag staken we. Geen chauffage en geen warm water. En zo beslisten ook tienduizenden (!!) demonstranten om vandaag te betogen in Brussel tegen de plannen van de nieuwe federale regering. Je zou voor minder een vlucht linea recta boeken naar Dénia.

Mijn eerste blog op deze nieuwe website. Maak er iets sprankelends van zei Kevin van House of Graphics, zodat de mensen de weg vinden naar jouw plekje onder de zon. Niet makkelijk als je in putje winter iets moet schrijven over verlof, warmte, cocktails en luieren aan het strand.

Ik zou het zomaar kunnen, morgen vertrekken zodat ik niet vergeet hoe het leven buiten België er kan uitzien. Even de pauzeknop indrukken. Lunchen op een terras aan de haven bij zachte temperaturen, afspreken met vrienden aan de voet van het kasteel om onze verhalen te delen. Genieten van de eerste lentezon met een boek op mijn terras. Mijn eigen paradijs. Mijn eigen Casa Isla.

Eigenlijk ga ik veel te weinig. Ook ik doe mee aan die helse ratrace en doe veel te weinig niets-moet-maar-alles-kan. Hoeft het nog gezegd dat er ook leven is buiten België? Ook gedurende de wintermaanden is het fijn vertoeven in Casa Isla. De verwarming zal iets meer aangezet worden en de gordijnen iets vroeger gesloten maar who cares? Eind maart laat ik alle boze betogers achter mij voor een weekje en ga ik doen waar ik goed in ben. Genieten van wat het leven nog in petto heeft voor mij. Gewoon omdat het kan.