Naar jaarlijkse traditie was ik verleden week eindelijk terug in mijn favoriete Dénia met mijn top copinneke. Plannen werden al weken op voorhand gemaakt. Wat gaan we deze keer doen? Niets. He-le-maal niets. Gewoon Genieten met een grote G.
Hoe dichter we echter bij de vertrekdatum kwamen, hoe slechter de weersvoorspelling. Alle scenario’s passeerden de revue. Het werd 1 dag later vertrekken en hope for the best. Alle mogelijke activiteiten werden afgewogen en zo vertrokken we met een strandhanddoek, onze bikini aan en vol goede moed, voor een dagje naar Formentera met de Balearea in de haven van Dénia. De eerste stop van de Balearen. Het werd een dag vol avonturen.
Na een lekker ontbijt op de boot, een stille Middellandse Zee en veel overleg hoe we onze dag perfect zouden timen, werden we na 2u varen vriendelijk verzocht om naar de cafetaria te gaan waar we aan wal konden gaan. Aangezien dit de eerste keer was dat we deze uitstap deden, volgden we mooi alle passagiers naar het dek. Wisten we veel dat de exit zich IN de cafetaria bevond en niet OP het dek. Dus terwijl we ons na 15 minuten stilaan begonnen af te vragen waarom de loopbrug niet uitgerold werd, begon de boot weer te bewegen en ja hoor… wij mee naar Ibiza begot! En zo kwamen we 1u later, en extra wolken en mist, aan op het partyeiland. Vlug een one way ticket gekocht, back to Formentera, waar we ons eindelijk op de middag installeren in een leuk restaurant, met zicht op zee.
Maar wanneer de wet van Murphy beslist om je te achtervolgen, dan is daar geen ontsnappen aan. Wat bleek? Formentera begint pas te leven vanaf half mei, 2 weken te vroeg gegaan dus, en vandaar de goedkope tickets op de boot. Leuke winkels, verschillende stranden met azuurblauw water, vriendelijke taxichauffeurs, minder vriendelijke buschauffeurs, overal kan je fietsen en scooters huren bij aankomst in de haven en nog zoveel meer om te ontdekken. Alleen, wanneer het weer niet meezit en het eiland nog tot leven moet komen, kan je niet beter zijn dan in Dénia.
Ondanks andere verwachtingen en het feit dat we een zak chips kregen i.p.v. patatas bravas, was het zeker de moeite waard om op deze manier de Balearen te verkennen. Wat we geleerd hebben? Dat we de volgende keer onze huurauto op de boot zetten, we later in het seizoen gaan, we niet meer op het dek wachten en we ook pilletjes moeten meenemen tegen zeeziekte want ’s avonds is de zee wat wilder en heb ik gedurende 2u, en groen uitslaand, gesnakt om weer voet aan wal te kunnen zetten in mijn favoriete Dénia.
